honkballer

Zwijndrecht houdt de hele dag Rowdies op nul in Ridderkerk! 0-15 winst voor honkbal 1 en 0-5 winst voor softbal dames 2

Beeball Major League wint op bezoek bij Orioles: 6-23. Junioren verliezen op bezoek bij Blue Birds: 12-7.

Holy sterker dan softbal heren 2: 3-18

Honkbal 3 vanmorgen de mindere op bezoek bij Saints 2: 5-2

Nieuws

Aspiranten. En daar zijn ze weer:

Zon en winst. Af en toe schijnt die weer en dan weet je waarom men dit een zomersport noemt. Tussen alle buien door bleek zaterdag een schitterende dag: zon en winst. Met het volledige team (voor het eerst dit seizoen) reden we om half negen weg richting Bergschenhoek. Hoe zouden ze met de nederlaag van vorige week omgaan?
Voor dat we bij Orioles aankwamen hadden sommige spelers nog de gedachte dat ze vandaag wel een homerun zouden slaan, want het veld waar we de vorige keer op hadden gespeeld, was vrij klein.
Maar wat bleek we speelden op het hoofdveld en daar stonden de hekken op 120 meter. Die hoop werd dus al snel de grond in geboord. Mick zou moeten gooien, maar gaf aan dat hij nog te veel last had van een blessure aan zijn voeten, welke hij eerder in de week opgelopen had. Dus Jason mocht weer op de plaat.
De eerste slagbeurt leverde ons drie punten op: Jason, Michael en Stian scoorden. Michael kreeg sinds lange tijd (de tweede wedstrijd van het seizoen) drie slag, maar reageerde goed op de weggeschoten bal en kwam veilig op het eerste honk.



De gelijkmakende slagbeurt begonnen de Orioles zeer voortvarend. Na twee honkslagen hadden ze het eerste en tweede honk bezet met nul uit. De loper op twee ging echter uit, doordat hij een pick off van Jason op Michael (korte stop), niet op tijd zag en nog wel op drie probeerde te komen, maar daar door Leon werd uitgetikt. Jason en Michael feliciteerden elkaar met hun geslaagde actie, ook de coach was blij, omdat hier op de training de afgelopen week meer aandacht aan was besteed. Nadat ze elkaar gefeliciteerd hadden, liet Jason de bal in Michael zijn handschoen vallen, waarna ze beiden terug liepen naar hun posities. Michael ging richting de nieuwe loper op twee en onder het roepen van "Scheids, scheids" tikte hij deze loper uit (Dubbelspel?). Twee uit. De laatste nul was voor Jason met drie slag. Wissel.



Een mooie honkslag van Anna en nog veel meer slagwerk leverde ons een voorsprong op van 0-9 en we waren wel klaar, maar helaas … Orioles wilde ook nog mee doen. Ze bleven Jason goed raken, je zag zijn gezicht steeds meer betrekken en zijn schouders gaan hangen. Op 6-9 nam Michael het gooien over. Dave ging naar de korte stop positie en Jason verdween voor even in het buitenveld. Dat duurde niet zo lang, want Michael maakte al snel de laatste nul met drie slag.
Allebei de ploegen scoorden nog vier keer in hun laatste slagbeurt, dus aan het einde van de wedstrijd stond er 10-13 op het scorebord of had er kunnen staan als ze er één hadden en deze hadden gebruikt.
Op naar morgen voor de volgende wedstrijd: Spikes 2 thuis. En nu geen 13 spelers, maar gewoon negen.
Zondagmorgen om zeven uur. In tegenstelling tot de dag hiervoor was het blauw in de lucht verdwenen en was het nat op straat (en op het veld), maar het was wel droog. Maar dat zou veranderen. Op de weg van huis naar veld ging het zachtjes regenen, om over te gaan in iets harder tot zwemles. In de kleedkamer en kantine gewacht op beter weer, maar dat bleek helaas ijdele hoop. Toen onze tegenstanders net na de klok van negen op het veld kwamen werd al snel besloten dat het geen zin had om nu te spelen en het zelfs wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn. Dus Spikes onverrichter zake weer naar huis en wij hebben dan het geluk van onze hal. Al snel waren hier de aspiranten in verdwenen om na een tussenstop in de douche, waar nog wat troep van eerder in de week weggehaald moest worden, hier weer terug te komen. Uiteindelijk gingen de laatste spelers om iets voor enen weg.

Michael (Jackson??)





Zoekplaatje?
Wie komt er als winnaar uit deze strijd?
Het is Dave, klein maar dapper.
Hij werd ingesloten tussen drie en thuis, maar kwam safe binnen na een keer of vier heen en weer rennen.

Met wederom dank aan Bram voor zijn vele en mooie foto's.


Nieuwsarchief