honkballer

Zwijndrecht houdt de hele dag Rowdies op nul in Ridderkerk! 0-15 winst voor honkbal 1 en 0-5 winst voor softbal dames 2

Beeball Major League wint op bezoek bij Orioles: 6-23. Junioren verliezen op bezoek bij Blue Birds: 12-7.

Holy sterker dan softbal heren 2: 3-18

Honkbal 3 vanmorgen de mindere op bezoek bij Saints 2: 5-2

Nieuws

DSB3: zware start in alle opzichten

Na een winter van eindeloos oefenen in de hal, je weet wel: fielden, gooien, slaan, vangen enzovoort en 1 oefenwedstrijd in Breda tegen Jeka was er eindelijk de lang verwachte dag: Maandag 12 april het begin van de competitie. Eindelijk weer naar buiten. Wat dat betreft zijn we net jonge dieren die huppelend de stal verlaten.

De voorbereiding was dus goed. Ook de inspectie van het aanwezige materiaal was Okay! 8 knuppels, 3 bodyprotectors, 2 catcherhelmen, legguards met knee-savers, 7 helmen!! Alles dus aanwezig? Nee, het was nog even zoeken naar de scoretas. Ook gevonden, dus we konden aan (de) slag!

Voor de wedstrijd was al geconstateerd dat niet alle dames 100% fit waren, er waren dus nogal wat afvallers. Dat is dus een beetje jammer, maar Gré den Boer ziet altijd wel kans er negen enthousiaste speelsters bij elkaar te krijgen. Dus vol goede moed naar Schiedam getogen - tenslotte was de oefenwedstrijd ook goed verlopen met 15 - 15.

Het gesjouw met het materiaal (zie boven!) naar het veld van Schiedam vanaf de parkeerplaats is al een warming-up op zichzelf. De temperatuur komt niet boven de 7 graden, dus zijn we lekker warm aangekleed, sommigen hebben zelfs handschoenen bij zich en dan niet die waarmee je in he veld staat, maar die je bij een Elfstedentocht of zo draagt.

Onze eerste slagbeurt was al snel voorbij, even warm draaien was er niet bij. Erg warm kregen we het ook niet van de prestaties, ja, Riek misschien. Zij stond immers heel de tijd te gooien. En Emmie als catcher had het ook niet koud. Wel een beetje last van duizeligheid, want dat is hard werken daar achter die plaat. Gelukkig sloegen die van Schiedam menig balletje weg, dus daar hoefde zij niet achteraan. En dat duurde maar, dat pitchen en catchen. De punten stromen binnen bij de tegenpartij, dan. Wij moeten kennelijk nog even wennen aan het spel, het licht, de temperatuur, de plek, waar we nog nooit gestaan hebben, de coach in plaats van Anita, de 11 veldfouten, de …………….

Volgende keer beter hopen we. Met 18 tegen 6 verlaten we het veld, een beetje verdrietig, maar dat is voor we in de kantine zijn alweer over. Na een warme douche en een drankje in een verder lege kantine (die speelsters van Schiedam wonen zeker héél dichtbij!) slepen we alles weer richting parkeerplaats en vertrekken richting Zwijndrecht.

Met dank aan Theo als invalcoach, aan Henry als scoorder en aan de geblesseerde teamgenoten, die ons -tevergeefs- kwamen aanmoedigen.

Anneke Huizer (en volgende keer schrijft ………………………. een stukje!?)


Nieuwsarchief