honkballer

NIEUWS - HSV Zwijndrecht @ #TheCup: t.co/CUntw3TH via @AddThis

Teammeeting #dsbselectie vanavond was het startsein voor seizoen 2012, alle ingrediënten voor een topseizoen met 25 speelsters zijn aanwezig

NIEUWS - Selectie 2012 van #dsbselectie bekend: t.co/Ih3fbwd2 via @AddThis

NIEUWS - nieuwe website DSB selectie: t.co/OhKe95Nh via @AddThis

Nieuws

KAMPIOENEN!

Na dames 2 en de junioren zijn de aspiranten 1 de derde kampioen van onze club geworden. Het afgelopen weekend moesten zij hun voorsprong op de nummers 2 en 3 verdedigen. De tegenstander hiervoor waren the Gophers. Op zich geen moeilijke opdracht, maar een kampioenswedstrijd is toch altijd anders dan een gewone wedstrijd.

Ruimschoots op tijd waren we bijna allemaal aanwezig in Maassluis, alleen de broertjes van Es hadden een andere voorbereiding gekozen en waren in de file komen te staan op de A16. Maar ook zij waren nog ruim op tijd voor de aanvang van de wedstrijd. Meer dan ruim op tijd. Dit omdat er een jeugdsoftbalwedstrijd gespeeld werd op ‘ons’ veld. De innings waren allemaal snel gegaan alleen de laatste slagbeurt van the Gophers bleef maar duren: uiteindelijk begonnen wij pas 35 minuten later aan de wedstrijd.

De eerste slagbeurt leek het nog moeilijk te worden, want de nummers één en twee gingen uit door vangballen. Vooral die van Damian was zonde, want was dit niet het geval geweest had hij op z’n gemak rond kunnen lopen … maar helaas. Er volgde nog wel drie punten: Jason kreeg vier wijd, werd binnen geslagen door Tom M (double) en Mick kwam daarna nog op e honken door vier wijd. Tom en Mick scoorden beiden door een doorgeschoten bal. Wat Tom wel op een wond in zijn knie kwam te staan. Nou ja, wond ...

Hierna mochten the Gophers proberen om ons feestje te verstoren. Jason was aangewezen als de pitcher van vandaag en voor de wedstrijd stond zijn vizier goed afgesteld en ook de snelheid was niets mis mee. Maar daar komt het fenomeen kampioenswedstrijd weer om de hoek kijken. Te voorzichtig, ballen af en toe een beetje uit koers, een scheidsrechter, die ook wat bijgestuurd moest worden, leverde drie mensen op de honken op, maar door een actie van Leon op drie werd er niet gescoord. 0-3 Na één inning. Persoonlijk had ik meer verwacht, maar dat werd in de twee slagbeurten daarop wel goed gemaakt.

Acht honkslagen, waarvonder een double (zijn tweede) van Tom M, een triple van Jason en twee triples van Mick en 13 keer vier wijd leverde 17 punten op. De derde slagbeurt van ons was nog bezig: er waren na 12 man nog geen nullen gevallen, toen de coach van the Gophers aangaf dat het voor hem genoeg was. Wedstrijd afgelopen. 0-20 Winst … en kampioen. Hierna konden de festiviteiten van start gaan. Een stortbad(je) voor Rob, omdat Dave de emmer aar de rozen in zaten te pakken had gekregen en deze over het hoofd van de coach probeerde te gooien: uiteindelijk hield Rob er alleen een natte rug aan over.



Hierna hield Angela een korte speech: ze is hier al erg bedreven in geworden (na acht kampioenschappen in twee jaar tijd). Ze gaf ook nog dat dit team met nog ‘meer’ discipline nog meer zou verbeteren, waardoor het volgende seizoen, wanneer bijna iedereen junior gaat spelen we ook onze wedstrijden wel zullen winnen.



Op naar Zwijndrecht waar er taart, wederom mooi gemaakt door Marjon, en nog een aandenken aan dit seizoen klaar lagen voor het team.



Op de taart zaten knuppels met hierop de namen van alle spelers en coach. Deze werden als eerste verorberd. Op de zijkant stonden de namen van de leidster, de twee fotografen van dit seizoen en er zat nog een kleine scorekaart op met hierop weer alle namen van de spelers, het logo van de club en een camera.



Als laatste werden er fraaie certificaten uitgedeeld. Deze waren ’s ochtends nog gefabriceerd door Bettina. Alle spelers namen plaats bij de thuisplaat, waarna ze één voor één naar de heuvel werden geroepen, waar de coach stond te wachten. Hier werd het certificaat uitgereikt, onder de begeleiding van een paar woorden van de coach.

Aan het einde van het reguliere seizoen wil ik mijn dank uitspreken aan een ieder die dit jaar zijn of haar steentje(s) heeft bijgedragen aan dit succes. Ik ga geen namen noemen, want dan bestaat er de kans dat ik er eentje vergeet en dan moet ik dat weer goed maken met een hapje en een drankje. Daarom, bedankt allemaal.

Rob


Nieuwsarchief