Aspiranten kampioen na thriller tegen Green Hearts

009 Het kampioenschap van ons Aspirantenteam, in de 2e klasse, is een prestatie van formaat. Dit team dat aan het begin van het seizoen door gebrek aan spelers niet eens bestaansrecht had en daarbij ook geen begeleiding had, heeft de regionale honkbalwereld op zijn grondvesten doen trillen.001Aan de hand van de nog zeer jonge hoofdcoach Dave van Es (17 jaar), die 4 jaar geleden nog als speler kampioen werd bij de aspiranten, en zijn assistent, de 49 jarige Ron Kars, die geen honkbalverleden heeft, is in korte tijd een hecht team bij elkaar gezocht en tot een eenheid gesmeed. Van Es:’ De kracht van het team zit hem in de gelijkwaardigheid. Iedere speler is belangrijk en speelt in ons team zijn eigen rol. Er zitten weliswaar grote niveauverschillen in ons team, maar iedereen speelt even veel en ondersteunt elkaar en ik vind het belangrijk dat alles gezegd kan worden, maar altijd opbouwend.Het is me kennelijk gelukt om de uitdaging aan te gaan en alle kikkers in de kruiwagen te houden. Ik ben enorm trots op mijn team’. 002Ron Kars:’ Wat we als coaches ook zeer waarderen is dat alle spelers bijna geen training hebben overgeslagen en vaak kijken bij de seniorenteams om ervaring op te doen en te leren. Dat scheelt echt enorm’.In de alles beslissende wedstrijd van dit weekend werd de enige concurrent, Green Hearts uit Linschoten in een regelrechte thriller met 7-6 verslagen. Met nog wat heiïge mist rond het veld aan de Winkelhaak verzamelden de spelers van het team zich voor de warming up. De gezichten vertoonde n hier en daar toch wat spanning. Niet gek want naar dit moment is al heel lang toegeleefd. Toen de warming up achter de rug was en iedereen door Dave van Es en Ron Kars op scherp was gezet werd de opstelling bekend gemaakt en kon de wedstrijd beginnen onder leiding van de zeer ervaren en altijd onpartijdige clubscheidsrechter van HSV Zwijndrecht, Bob van Balen. Jelko Kars startte op de heuvel en kreeg twee punten tegen in de openingsslagbeurt van de Green Hearts. In de gelijkmakende slagbeurt sloeg Engel Koortens een honkslag en werd door Martijn van der Linden (die zelf een 2 honkslag sloeg) binnengeslagen. Van der Linden zelf kwam ook over de thuisplaat door een honkslag van Stefan Smak Gregoor. In de 2e inning kwam team Van Es, waar Martijn van der Linden Jelko Kars op de heuvel verving, op een 3-2 voorsprong doordat Aslan Bagirov met 4 wijd op het eerste honk terecht kwam en vervolgens door honkslagen van Thomas Smak Gregoor en Stan Zwanenburg verder naar de thuisplaat werd geholpen. Vervolgens kwamen Tjeerd Thuss (4 wijd) en Shane Boer (honkslag) op de honken. Daarna kwamen ondanks de gevulde honken geen punten meer binnen. In de 3e inning werd er niet gescoord.    004In de 4e inning ontplofte de volle tribune door het 4e punt dat tot stand kwam omdat Martijn van der Linden op een doorgeschoten bal binnenkwam nadat hij op eigen kracht op de honken was gekomen. Met een 4-2 voorsprong startte de 5e inning, de laatste inning. Het was een kwestie van dichthouden, maar dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Nadat de eerste twee slagmannen met 4 wijd op de honken waren gekomen en een van hen door een honkslag de 3-4 had gescoord hielden alle supporters hun adem in. Sommigen bezochten zenuwachtig het toilet, terwijl anderen nog maar wat harder op hun kauwgom kauwden.

 

Van der Linden zat aan het maximaal gegooide aantal ballen als pitcher waardoor Jelko Kars terugkwam op de heuvel. De 6e slagman van de Green Hearts deed deze middag alle Zwijndrechters het meeste pijn. Met een fantastische honkslag sloeg hij 2 man binnen en kwam zelf ook over de thuisplaat. Martijn zorgde er voor dat de  achterstand niet verder opliep door een vangbal en stopte de puntenmachine uit Linschoten definitief. De sfeer sloeg om. Nu móest het gebeuren. De achterstand, met nog een gelijkmakende beurt te gaan, was immers 4-6. Wat er toen gebeurde is eigenlijk met geen pen te beschrijven. Lars Verschoor kwam als eerste op de honken, werd daarna door Steven Kappeteijn naar het tweede honk geslagen. Helaas ging Kappetijn zelf uit. Toen kwamen  Jelko Kars en Olaf Bakker op de honken. Vervolgens liep Lars het vijfde punt binnen door een doorgeschoten tijdens de slagbeurt van Engel Koortens. Het lukte Engel niet om de bal het veld in te brengen en ging met 3 slag uit (5-6). Met 2 nullen en 2 honken bezet kwam Martijn van der Linden aan slag. De coach van de tegenstander vroeg een time out aan en besloot om Van der Linden bewust 4 wijd te geven  De tegenstander had inmiddels gezien dat hij een sterke slagman is. Martijn van de Linden liet zich echter niet uit het veld slaan en pakte de eerste beste wijdbal als een volleerde tennisspeler en sloeg de bal in het rechtsveld en bereikte het tweede honk. Het plan slaagde want zowel Jelko Kars en Olaf Bakker sprintten naar de thuisplaat en zorgden voor de 7-6 overwinning. De ontlading was enorm.   Met name Martijn van der Linden moest het ontgelden. Hij werd door het hele team besprongen en bevond zich onder een stapel spelers. Nadat iedereen weer rechtop stond werd er gespoten met champagne (zonder alcohol) en werden er confetti kanonnen afgeschoten. Toen vanuit het bestuur Angela Verkerk en voorzitter Gerard Vaandrager rozen en medailles hadden uitgereikt barste het feest los in de kantine aan de Winkelhaak waar het nog lang onrustig was.

aspiranten kampioen website

(foto’s Bettina Smak Gregoor)   vlnr op de kampioensfoto: Dave van Es (coach), Steven Kappetijn, Tjeerd Thuss, Jelko Kars, Martijn van de Linden, Olaf Bakker, Thomas Smak Gregoor, Stan Zwanenburg, Engel Koortens, Aslan Bagirov, Shane Boer, Stefan Smak Gregoor, Lars Verschoor, Ron Kars (coach) 008